Bieda coraz większa. Więc ludzie kradną. Okradanie grobów z  miedzianych i brązowych okuć nie dziwi, choć przeraża (jedna babcia  powiedziała, że nie tylko życie, ale nawet umieranie w Zimbabwe jest  strasznie trudne). A znaki grogowe się kradnie i robi się z nich uchwyty do  trumien. Ale po co ktoś ukradł sygnalizację świetlną z naszego  skrzyżowania? Kilkanaście trzykolorowych świateł! Może do dyskoteki  chcą to sprzedać? Znajoma pielęgniarka opowiadała jak ktoś przyszedł i zaproponował  szpitalowi zakup tanich strzykawek z RPA. I już mieli je kupić, gdy się  okazało, że są to strzykawki, które zostały poprzedniej nocy ukradzione w  tym właśnie szpitalu! Józek z żoną (ten, który pożyczył nam samochód na wyprawę do Nyanga)  w ostatnią niedzielę zostali zaatakowani przez kilku oszołomów z  giwerami. Złodzieje kazali im wysiąść z samochodu i położyć się na  ziemi. Potem wskoczyli do samochodu, ostro ruszyli i po kilku metrach  uderzyli w drzewo. Uciekli. Samochód rozwalony, ale jest.

Przeczytałem dziś artykuł o Zimbabwe w RPAńskiej gazecie. Tytuł był mniej więcej taki: Nie ma paliwa. Nie ma  jedzenia. Nie ma turystów. Niestety tytuł jest zgodny z prawdą. Po paliwo stoją kilometrowe kolejki (państwo nie ma zagranicznej waluty na  kupienie paliwa, bo wszystkie dolce prezydent wydał na zabawę w wojnę w Kongo). Bezrobocie sięga 65% (a zwykli  ludzie i tak zarabiają 2000 ZIM, czyli ok. 100 PLN. A ceny porównywalne z polskimi...). Wielkie żródło dochodu, czyli  turystyka zmniejszyła się o 85%. Ponad 30% mieszkańców ma HIV (na wsi ponad dwa razy więcej!). Oficjalny kurs  dolara dwa razy niższy niż czarnorynkowy. A w radio prezydent dziś opowiadał o potrzebie odbudowania zaufania do Zimbabwe u obcokrajowców.  Rzeczywiście mógłby pomóc temu krajowi i się wystrzelić w kosmos.

Bandytyzm jest i będzie. Ale jeśli  władza używa takich metod to już    nie jest dobrze. Kilku gości  skopało i wypałowało na ulicy  redaktora opozycyjnej gazety.  Potem mu wytłumaczyli (nawet  pokazali legitymacje!), że są z  policji i nie lubią Jego gazety.  Po całym zajściu skopany redaktor  dowlókł się na posterunek policji,  żeby złożyć zeznanie.  Funkcjonariusze Mu poradzili, żeby  powlókł się do domu, bo Mu   poprawią.